Dzieci nieodwiedzające rodziców: coraz powszechniejsza rzeczywistość

Są dzieci, które nie dzwonią do rodziców, rzadko ich odwiedzają i nie dbają o ich dobre samopoczucie. Chociaż istnieje kilka czynników, które mogą wyjaśnić tę rzeczywistość i czasami może to być zrozumiałe, innym razem tak nie jest, a sytuacja generuje jedynie cierpienie.

Dzieci nieodwiedzające rodziców: coraz powszechniejsza rzeczywistość

Ostatnia aktualizacja: 2 sierpnia 2022

Jest wiele dzieci, które nie odwiedzają rodziców lub coraz rzadziej się z nimi spotykają i całkowicie zrywają więzy. Co więcej, sytuacje te stają się coraz częstsze iw wielu przypadkach powodują wiele bólu i cierpienia.

Czasami ten dystans może być uzasadniony. W innych przypadkach czynniki są trudne do wyjaśnienia.

Z chwilą, gdy stajemy się rodzicami, przyjmujemy za pewnik, że miłość naszych dzieci będziemy mieć do końca życia. Wychodzimy z założenia, że ​​nasza relacja z nimi zawsze będzie zdrowa, autentyczna i trwała. Jednak nie ma solidnej gwarancji w życiu na wszystko i czasami więź między dzieckiem a rodzicem zostaje zerwana.

Sytuacje, w których rodzice nie wiedzą, dlaczego ich dzieci zdecydowały się zdystansować, wywołują niepewność i często wielką udrękę. Ci ludzie zawsze czekają na dźwięk dzwonka telefonu. Czekają na wizytę, która nigdy nie nadchodzi. Próbują skontaktować się z przyjaciółmi swoich dzieci w nadziei nawiązania kontaktu lub po prostu upewnienia się, że wszystko jest w porządku.

Każda rodzina i członek rodziny jest wyjątkowy. Chociaż niektóre zachowania mogą być uzasadnione, nie zawsze jest jasne, co powoduje dystans w relacjach między rodzicami a dziećmi. Pierwszy dzwonek alarmowy jest często słyszalny, gdy wizyty są coraz rzadsze.

Nierozwiązane urazy między rodzicami a dziećmi mogą stopniowo zerwać więź. Odwiedziny stają się coraz bardziej sporadyczne i prawie nie ma kontaktu telefonicznego.

Czasami problematyczna osobowość jednego z dzieci sprawia, że ​​wizyty stają się coraz bardziej sporadyczne.

Dzieci, które nie odwiedzają rodziców

W ostatnich latach coraz więcej dzieci zrywa relacje z rodzicami. Zmienia się mannequin rodziny. Nie ma już tak silnego podporządkowania dzieci rodzicom, jak w krajach wschodnich, takich jak Japonia. Jeśli w rodzinie występuje szkodliwa dynamika lub samo środowisko domowe jest zaburzone, dzieci często decydują się na zdystansowanie się.

Badanie przeprowadzone przez lekarzy Glenna Deane i Glennę Spitz i opublikowane w Czasopisma Gerontologiczne mówi, że kiedy dzieci nie odwiedzają rodziców i decydują się bezpośrednio zerwać, nie ma jednego czynnika, który by to wyjaśniał. Na tę decyzję składa się kilka zmiennych. Omówimy je poniżej.

Wiele dzieci jest przekonanych, że ich rodzice (lub jedno z nich) popełnili błąd w procesie ojcostwa lub macierzyństwa. Autorytaryzm lub brak przywiązania to wymiary, które często tworzą odległości nie do pokonania.

Traumatyczne przeżycia i potrzeba dystansu

Często dzieci nie odwiedzają rodziców z konkretnego powodu. Może na przykład dotyczyć wychowanie i edukację, podczas której dochodziło do sytuacji nadużyć, utrudniających istnienie harmonii rodzinnej. W takich sytuacjach, gdy dzieciom w końcu udaje się opuścić dom, często muszą uciec od rodzica lub rodziców, którzy pozostawili je z głęboko traumatyczną raną.

Różnice wartości i toczące się spory

Dorosłe dziecko często uświadamia sobie, że za każdym razem, gdy odwiedza rodziców, powstają między nimi kłótnie i nieporozumienia. Różne wartości, a nawet fakt, że dziecko nie sprostało oczekiwaniom rodziców, są częstym źródłem sporów i dyskomfortu.

Dlatego, aby uniknąć nieprzyjemnych sytuacji, dzieci stopniowo decydują się na rzadsze odwiedzanie.

Rodzice, którzy nie akceptują partnerów/partnerów swoich dzieci dla dzieci, które nie akceptują swoich teściów

Niektóre dzieci są oczkiem w głowie matki i ojca, dopóki nie nawiążą nowego związku. Wtedy wszystko się rozpada. Związek staje się polem bitwy, ponieważ rodzice nie akceptują partnerów życiowych swoich dzieci.

Rodzice mówią, że ich dzieci „zasługują na kogoś lepszego”. To kończy się ochłodzeniem związku prędzej czy później. Z drugiej strony czasami to partnerzy dzieci mają złe relacje z rodzicami ukochanej osoby. To napięcie z teściami może przełożyć się na radykalną decyzję: dzieci przestają odwiedzać.

Dzieci z problemami ze zdrowiem psychicznym lub trudnymi osobowościami

Rodzice mogą mieć kilkoro dzieci i być w dobrych stosunkach ze wszystkimi poza jednym. Trudna, złożona, a nawet wymagająca osobowość może zdystansować więź między rodzicami a dziećmi.

Nie możemy również wykluczyć problemów psychicznych. Za brakiem wizyt rodzinnych może kryć się zaburzenie osobowości z pogranicza (BPD), a nawet uzależnienie.

Dzieci o problematycznych charakterach tworzą napięcia w rodzinie. Często zdarza się, że długo nie widują się z rodzicami.

Napięcia między rodzeństwem a rodzicami sprzyjające dzieciom

Tak zwane „złote” (lub preferowane) dziecko jest często przyczyną bardzo złożonej dynamiki rodziny. Kiedy rodzice faworyzują tylko jedno dziecko, czują się dyskryminowani i często dystansują się od innych. Są to sytuacje urazy z powodu wybiórczych uczuć ze strony rodziców.

Czasami praca lub związki w związkach mogą pozostawiać rodziców i dzieci na uboczu. Odwiedziny są sporadyczne, ale kontakt jest częsty.

Dzieci, które nie odwiedzają rodziców z uzasadnionych powodów, ale pozostają w kontakcie

Niektóre dzieci nie odwiedzają rodziców, bo to nie jest dla nich możliwe. Życie w innych społecznościach, miastach, a nawet krajach utrudnia wzbogacenie fizycznych spotkań. Co więcej, praca i posiadanie własnej rodziny sprawiają, że te wizyty są czasami bardziej okazjonalne, niż wszyscy by sobie życzyli.

Ale mimo odległości dzieci, które kochają swoich rodziców, są zawsze w kontakcie. Zawsze mają czas zadzwonić z pytaniem „Jak się masz mamo? Jak minął dzień, tato? ”. Te gesty i potrzeba wzajemnego słuchania utrzymują silną więź pomimo dzielącego je dystansu.

Surowa rzeczywistość dzieci, które ignorują swoich starszych rodziców

To bardzo nieprzyjemna sytuacja. Dzieci, które ignorują rodziców, kiedy najbardziej ich potrzebują. Wizyty ustają, telefon przestaje dzwonić, a starsza osoba pogrąża się w samotności i opuszczeniu.

Co kryje się za tą sytuacją? Przyczynia się do tego również wiele czynników. Na przykład czasami Ponieważ rodzice stają się coraz bardziej zależni, dzieci uważają, że opiekowanie się nimi jest ciężarem. Czekają na odpowiedź z opieki społecznej, aż społeczność odegra rolę, której nie chcą odgrywać. Czas płynie i nikt nie jest zainteresowany samotnym rodzicem.

To portrety ciemniejszej rzeczywistości społeczeństwa, których nigdy nie należy tolerować. Poza relacjami, które każdy z nas ma z rodzicami, istnieje ludzkość i potrzebę pomocy, gdy nie mogą sobie poradzić. Nigdy nie należy o tym zapominać.

To może Cię zainteresować …

Leave a Comment

A note to our visitors

This website has updated its privacy policy in compliance with changes to European Union data protection law, for all members globally. We’ve also updated our Privacy Policy to give you more information about your rights and responsibilities with respect to your privacy and personal information. Please read this to review the updates about which cookies we use and what information we collect on our site. By continuing to use this site, you are agreeing to our updated privacy policy.