Niemiecki franciszkanin: Muzyka to terapia dla udręczonej duszy

KAI: Jaka jest historia GiG Pageant i do kogo jest adresowana?

Ojciec Paulus-Maria Tautz CFR: GiG Pageant pierwotnie nosił nazwę Alojs-Pageant i po raz pierwszy odbył się w 2014 roku w Radiborze koło Budziszyna, godzinę jazdy od polskiej granicy. Celem tego wydarzenia było uhonorowanie pochodzącego z tego miasta nowo beatyfikowanego Alojsa Andritzky’ego. Błogosławiony Alojs Andritzky był duszpasterzem młodzieży w Dreźnie podczas reżimu nazistowskiego. Po prawie roku pełnienia funkcji księdza został aresztowany i przewieziony do obozu koncentracyjnego Dachau pod Monachium, gdzie zmarł w 1943 roku. Miał wtedy 28 lat. Ten pierwszy Alojs-Pageant chciał uhonorować tego, który w tym samym roku skończyłby 100 lat. Po tym wydarzeniu, w którym wzięły udział zespoły z Anglii, Irlandii, Holandii, Austrii i Niemiec, mówiono, że tego rodzaju katolicki festiwal muzyczny musi być kontynuowany, ponieważ daje im tyle nadziei. Zmieniliśmy nazwę na „GiG”, co oznacza występ na żywo, ale dla nas jest to również skrót od „God is Good”. Myślę, że nazwa jest idealna dla naszych czasów, kiedy wielu wątpi w dobroć Boga.

Jak twój ojciec się w to zaangażował?

Rok wcześniej wróciłem z Anglii do Niemiec na odpoczynek i rekolekcje. O moim przybyciu dowiedział się proboszcz z tego małego miasteczka Radibor i kilkakrotnie prosił, abym zrobił coś dla młodych ludzi z tych terenów, którzy coraz bardziej tracili wiarę. Byłem zmęczony i potrzebowałem odpoczynku, ale mam też serce do młodych ludzi i przywykłem do organizowania takich festiwali dzięki naszej pracy z biednymi na nowojorskim Bronksie i innych gettach na całym świecie. Muzyka jest darem Ducha Świętego dla ubogich i niczym terapia dla udręczonej duszy. Blues, gospel, hip-hop, jazz i inne fashion muzyczne powstają najpierw w gettach. Tak samo jest m.in. z najlepszymi graczami. Myślę, że świat zachodni jest jak duchowe getto bez nadziei, z którego nie ma wyjścia.

W jaki sposób przynależność do zgromadzenia zakonnego Franciszkanie Odnowy, zwani również Braćmi z Bronksu, inspiruje Twojego ojca do pracy na GIG Pageant? To jedno z najmłodszych, jeśli nie najmłodsze zgromadzenie w rodzinie franciszkańskiej?

Żyjemy i pracujemy z biednymi w niespokojnych obszarach dużych miast, takich jak Nowy Jork i Londyn. Jednym z naszych sposobów interakcji z sąsiadami jest muzyka. Od 2003 roku organizujemy w Nowym Jorku tzw. Katolickie Podziemie, gdzie co miesiąc do 2000 młodych ludzi przychodzi na koncert muzyki katolickiej w podziemiach kościoła. To wieczór modlitwy, muzyki i spotkań z innymi młodymi ludźmi. Słowo „podziemie” jest grą słów, ponieważ może oznaczać zejście do metra lub polityczną grupę oporu. Podczas okupacji hitlerowskiej w piwnicach grał późniejszy papież Jan Paweł II [w ramach Teatru Rapsodycznego w Krakowie — KAI] jako znak oporu. Po wojnie Jan Paweł II mógł wywnioskować z tego doświadczenia, że ​​to nie ludzie piszą historię, ale „kultura pisze historię”! W ten sam sposób GiG Pageant chce oprzeć się popkulturze bez nadziei i moralności, ale stworzyć jako alternatywę katolicką młodzieżową kulturę z nadzieją, miłością i wiarą. Po pierwsze kładziemy nacisk na nadzieję.

Czego możesz się spodziewać na GiG Pageant? Koncerty, prelekcje, warsztaty tematyczne, świadectwa wiary?

Według św. Tomasza z Akwinu istnieje pięć sposobów poznania Boga:

1. Jedność

2. Kompatybilność

3. Prawda

4. Dobrze

5. Piękno.

Chcemy, aby ludzie doświadczyli tych pięciu sposobów otwierania swoich serc na Bożą Miłość. Mamy profesjonalną muzykę, dobre jedzenie, a w Niemczech dobre piwo i zazwyczaj dobrą pogodę (bo mamy bardzo skutecznego patrona w postaci bł. Alojsa Andritzky’ego) i wszystkie te aspekty tworzą atmosferę piękna, prawdy, dobroci, jedności i harmonii . Byli z nami ludzie, którzy płakali, tańczyli i śmieli się głośno z radości, ponieważ doświadczali czegoś transcendentalnego, czegoś boskiego. Kultura wywodzi się z „uwielbienia” i ma do czynienia z uwielbieniem. Chociaż podczas koncertu na scenie nie będzie pieśni uwielbienia i pochwały, a jedynie występ czysto kulturowy, ostatecznie będzie to rodzaj przeżycia religijnego z powodu tych pięciu sposobów poznania Boga.

Zaczynamy od pięciogodzinnego koncertu, a kończymy godzinną adoracją. Wszyscy muzycy, którzy wystąpili na scenie wspólnie zaśpiewają pieśń uwielbienia i rozpocznie się adoracja eucharystyczna. W tym momencie ludzie będą dobrze przygotowani na spotkanie z prawdziwym Bogiem, ponieważ doświadczą piękna i pozostałych czterech ścieżek. W ten sposób „kultura napisze historię na nowo”.

W tym roku GiG Pageant po raz pierwszy odbędzie się także w Polsce, w Legnicy. Dlaczego właśnie to miasto zostało wybrane na miejsce wydarzenia?

Będziemy w Legnicy, bo zostaliśmy zaproszeni przez miejscowego biskupa. A jak tylko biskup mnie gdzieś zaprosi, idę tam! To będzie przygoda, bo po raz pierwszy zorganizujemy GiG Pageant w innym kraju. Mam nadzieję, że będzie to początek wielu takich imprez w Polsce. Niech Jan Paweł Wielki będzie naszym świętym patronem!

Dziś Kościół musi także docierać z Ewangelią do młodzieży poprzez muzykę, śpiew i taniec. Czy twój ojciec się z tym zgodzi?

Muzyka jest po prostu językiem młodych ludzi i musimy nauczyć się mówić tym językiem, jeśli chcemy do nich dotrzeć. Jestem już stary, ale mogę pracować z ludźmi, którzy mówią tym językiem. Potrzebujemy takich młodych misjonarzy. W Polsce jest wielu dobrych księży, którzy również mówią tym językiem. Nie jestem przyjacielem szalonych liturgii, ale współczesnego głoszenia Ewangelii. Znowu Jan Paweł Wielki powiedział, że gdy Kościół przestanie głosić Ewangelię poprzez kulturę, Ewangelia zamilknie. To prawda! Kultura to to, co jemy, pijemy, słuchamy, oglądamy, czytamy, śpiewamy, rozmawiamy, nosimy i tak dalej.

Pytam, bo nie jest tajemnicą, że religijność młodych ludzi w Europie raczej maleje niż rośnie. Jakie inne sposoby rozbudzenia i utrzymania wiary w młodszym pokoleniu widzisz?

Czy wszyscy ludzie są religijni? Jeden wierzy w piłkę nożną, inny w piękno osobiste, a niektórzy w prognozę pogody… wszyscy w coś wierzą. Ważne jest, aby ludzie wierzyli w najważniejsze żywe przesłanie Ewangelii Jezusa Chrystusa. Kościół katolicki to wielki statek, który przez wieki bezpiecznie przewoził ludzi na drugą stronę. Myślę, że w naszej pracy misyjnej musimy być odważniejsi. Czy wierzę, czy nie wierzę, że Jezus zbawia? Wiemy, że komunizm nie ratuje życia, ale je niszczy. Co tak naprawdę robię, aby uratować swoje życie? GiG Pageant to tylko jeden z pomysłów na dotarcie do ludzi. Mam nadzieję i modlę się, aby inni ludzie wpadli na lepsze pomysły.

„Bóg jest dobry i wszystko, co robi, jest dobre” – te słowa towarzyszą GiG Pageant 2022. Chciałbym, aby to bardzo pozytywne przesłanie zainspirowało uczestników do dobrego głoszenia Ewangelii wszędzie tam, gdzie z Legnicy wracają: w rodzinie, wśród przyjaciół, w pracy i gdziekolwiek indziej.

Bóg nie popełnia błędów! Moje życie nie jest błędem, podobnie jak życie innych. Musimy nauczyć się żyć w pokoju ze wszystkimi. Bóg pozwala, aby dobre rzeczy zdarzały się dobrym ludziom, ponieważ chce, aby byli święci, a nie tylko dobrzy. GiG Pageant to święto naszej wiary katolickiej głoszone przez współczesną popkulturę wspólnym językiem młodych ludzi. Kiedy współczesna kultura i nasza starożytna wiara spotykają się, dzieje się coś pięknego: nasze codzienne doświadczenia życiowe spotykają się z niepokojem duszy. To tak, jakby ciało i dusza były zjednoczone w harmonii. Jezus Chrystus przyniósł zniewolonemu starożytnemu światu wolność dzieci Bożych. Naszym przesłaniem dla współczesnych musi być ta sama radość z wolności. My, jako franciszkanie Odnowy, często używamy w naszej pracy powiedzenia: „Miód może złapać więcej pszczół niż ocet”. Więc łapmy ludzi z radością!

Wywiad z Łukaszem Kasperem

——

Ojciec Paulus-Maria Tautz CFR (ur. 1968 w Pirnie okay. Drezna) – wykształcony jako projektant porcelany w Miśni, w 1989 wstąpił do Zakonu Braci Mniejszych w Halberstadt. Studiował sztuki piękne we Fryburgu Brygowijskim. W 1999 wstąpił do Franciszkanów Odnowy w Nowym Jorku, zgromadzenia żebraczego rodziny franciszkańskiej założonego w 1987 jako klerycki instytut zakonny na prawie diecezjalnym, pod jurysdykcją Arcybiskupa Nowego Jorku, w 2016 został zatwierdzony jako instytut życia konsekrowanego na prawie papieskim. Studiował także filozofię i teologię w seminarium w Connecticut. Został wyświęcony na kapłana w katedrze św. Patryka w Nowym Jorku. Następnie podjął pracę ewangelizacyjną w różnych świetlicach w Irlandii i Anglii. Od 2009 roku aktywnie działa w duszpasterstwie mężczyzn, ewangelizuje w byłej NRD w ramach inicjatywy Ostwindmission oraz festiwali GiG Pageant, Nightfever i Jugend2000, a także wykłada w Katolickim Radiu Horeb.

Leave a Comment

A note to our visitors

This website has updated its privacy policy in compliance with changes to European Union data protection law, for all members globally. We’ve also updated our Privacy Policy to give you more information about your rights and responsibilities with respect to your privacy and personal information. Please read this to review the updates about which cookies we use and what information we collect on our site. By continuing to use this site, you are agreeing to our updated privacy policy.